#1 Sarah V. (English & Belgian Submission)

English

From: Sarah V.

To: Dad

Location: Belgium

Message:

To my dad,

We have been in so many adventures together. You have always been there.

There is this movie, a Chinese movie directed by Hirokazu Korea, called After Life.  After people die, they spend a week with counsellors, also dead, who help them pick one memory, the only memory they can take to eternity. They describe the memory to the staff who work with a crew to film it and screen it at week’s end; eternity follows.

Ever since I have seen this movie, I try to “pick a memory” myself.

It might sound strange, but the first memories that come up, are not about my two beautiful children who I love the most in the world.

No, they are about you dad.

You gave me my most loved teddy bear, that I still have today. I cried and laughed at the same time.

You were there when our cat died and we went for a walk in the park. I saw you cry. But we did laugh that day when we saw the goose in the park.

You were there when I fell out of a tree and lost my hearing. I saw you cry, but you made me laugh with some jokes.

You were there when I needed to study, but felt stupid. I cried, you cheered me up.

You were there when we had many arguments about life and politics. I used to cry, now I can argue better than most and I know it makes you proud.

I was there when you got a phone call that your godfather had passed away. I saw you cry. I touched your shoulder.

I was there when your father died. We cried together. Every Sunday, we talk about him and laugh.

I looked forward telling you I was pregnant. I saw you cry. I smiled when you told me this would be more important than anything else in the world to me.

I was there when my godfather and your best friend died. We cried together. In your speech at the funeral, you made everybody laugh.

You came back from Italy when my friend died. We cried together. We planted her an olive tree.

You were there when things went wrong with my husband. We cried together. You help me get over it by joking about him.

You see… even the darkest moments became a beautiful memories, as you were on my side.

We have had many silent moments. We have had many debates.

You taught me how to play cards and chess.

You taught me to be a nice and loving person.

You taught me to be a strong and independent woman.

I would not now which moment I should pick to take with me to eternity.

There is only one thing I wish. And that is I can be a mother to my children, the way you are my dad.

I want to teach them to be wise and honest, the be strong, kind and loving, to never give up, to argue with the right words and never hurt anyone.

I want to teach them to be human, the way I have learned to be human.

Love,

Sarah.


Vlaams / Belgian

Van: Sarah V.

Voor: Papa

Locatie: België

Voor mijn papa,

We maakten samen al veel mee. Je was er altijd voor mij.

Ooit zag ik een film, ‘After Life’ van de regisseur Hirokazu Kore-Eda.

De film verteld het verhaal van enkele mensen die net gestorven zijn. Na hun dood krijgen ze een week de tijd, om samen met enkele raadsmensen om 1 herinnering te kiezen die ze willen meenemen naar de eeuwigheid. Ze beschrijven deze herinnering aan een filmploeg en die maken dan de film met hun belangrijkste herinnering.

Sinds ik deze film zag, vraag ik mezelf regelmatig af welke herinnering ik zelf zou kiezen.

Het klinkt misschien wat vreemd, maar het zijn nooit herinneringen die te maken hebben met de twee mensen die ik het liefste zie op de wereld, namelijk mijn twee prachtige kindjes. Nee, het zijn herinneringen aan jou papa.

Je gaf mij “Boeboe”, die ik vandaag nog steeds heb. Die dag lachte en huilde ik op hetzelfde moment.

Je was er voor ons wanneer Snorry stierf en we maakten een wandeling in het Maaltepark. Ik zag dat je huilde. Maar we hebben ook gelachen op de speeltuin.

Je was in het ziekenhuis nadat ik uit een boom viel en een deel van mijn gehoor verloor. Ik zag dat je huilde. Maar ik lachte voor jou zodat je je niet teveel zorgen zou maken.

Je was er toen ik moest studeren, maar mij te dom voelde. Ik huilde vaak, maar je gaf me altijd moed om verder te doen.

Je was er steeds om mee te discuteren en ruzie te maken over het leven en politiek. Vroeger huilde ik. Nu discuteer ik mijn vrienden onder tafel en weet ik dat je stiekem trots bent.

Ik was erbij toen je telefoon kreeg dat jouw peter was gestorven. Ik zag je huilen en legde mijn hand op je schouder.

Ik was erbij toen Pieper, jouw vader stierf. We huilden samen. Nu praten we over hem op zondagavond en lachen we samen.

Ik keek er naar uit om je te vertellen dat ik zwanger was. Ik zag je huilen. Ik glimlachte toen je zei hoe dit het belangrijkste in mijn leven zou worden.

Ik was er toen nonkel Rudy stierf. We huilden samen. Met jouw afscheidsspeech op de begrafenis maakte je iedereen aan het lachen.

Je kwam terug uit Italië toen Aurore stierf. We huilden veel samen. Je plante een olijfboom voor haar.

Je was er toen het fout liep in mijn huwelijk. We huilden samen. Maar je hebt me steeds bijgestaan met droge humor over de situatie.

Zie je… elk moeilijk moment kon toch een “mooie” of toch op zijn minst sterke herinnering worden, aangezien je steeds aan mijn zijde stond.

We hebben veel momenten van stilte gehad, we hebben veel gedebatteerd.

Je leerde me kaarten en schaken.

Je hebt me geleerd lief en vriendelijk te zijn.

Je leerde me een sterke en onafhankelijke vrouw te zijn.

Ik zou niet weten welke herinnering ik zou moeten meenemen naar de eeuwigheid.

Wat ik wel weet, is dat ik één wens heb. Ik wens dat ik de mama voor mijn kinderen kan zijn, zoals jij mijn papa bent.

Ik wil hen leren verstandig en eerlijk te zijn. Sterk, lief en vriendelijk. Ik wil hen leren nooit op te geven en te argumenteren met de juiste woorden. Ik wil hen leren niets of niemand pijn te doen.

Ik wil hen leren humaan te zijn, zoals ik leerde humaan te zijn.

Liefs,

Sarah.

Comments are closed.

WordPress.com.

Up ↑